Dato Ahmad Boestaman (November 30, 1920 - January 19, 1983) - Presiden PRM 1955 - 1966

Dato Ahmad Boestaman (November 30, 1920 - January 19, 1983) was a Malaysian freedom fighter, politician and was the founding president of Parti Rakyat Malaysia.

Dipaparkan biografi ringkas Ketua Umum Parti Rakyat Malaysia yang pertama, dipetik dari Wikipedia.

Salam perjuangan dan solidariti dr kami di Parti Rakyat Malaysia dan Angkatan Rakyat Muda

ALLAHYARHAM AHMAD BOESTAMAM.

Ahmad Boestaman was born in Setapak, Selangor to Minangkabau parents, who originally come from Salido, Pesisir Selatan, West Sumatra, and was raised in Behrang Ulu, Tanjung Malim, Perak.

Boestaman had been a young follower of the Kesatuan Melayu Muda (KMM) from the late 1930s in Perak, emerging after the war as the militant youth leader of Angkatan Pemuda Insaf (API) to the older and more moderate Dr Burhanuddin Helmi and Ishak Haji Muhammad (Pak Sako) of the Malay Nationalist Party (PKMM).

PKMM, in turn, led Pusat Tenaga Rakyat or Putera to join the All Malayan Council of Joint Action (AMCJA), which was then led by the Malayan Democratic Union (MDU). AMCJA crafted the People’s Constitution in 1947 as the basis for Malayan independence, years before the United Malays National Organisation switched its slogan from “Hidup Melayu” to “Merdeka” under Tunku Abdul Rahman’s leadership.

Boestaman was detained without trial for seven long years from early 1948, before the Emergency was declared in mid-1948, together with thousands of other Malay youths demanding independence. This pre-emptive repression by the colonial power was to ethnically colour the subsequent anticolonial resistance.

Soon after his release in 1955, he set up the Partai Rakyat Malaya with other independent fighters on November 11, 1955. Inspired by anti-colonial and socialist struggle in Indonesia led by Sukarno, the party in its formative years subscribe to a Pan-Malay/Indonesia nationalism. Unlike its contemporary UMNO (which later became the ruling party until today), Parti Rakyat demanded total independent from British colonialism.

The party later joined with the Labour Party of Malaya (Parti Buruh), chaired by Ishak Haji Muhammad, to create the Socialist Front, which dominated the local councils in Peninsular Malaysia. The growing power of the left resulted heavy crackdown by the UMNO government.

In 1963, soon after the outbreak of the Konfrontasi between Malaysia and Indonesia, the Alliance government began yet another massive round up of politicians and activists among the opposition. Among those arrested and detained were Boestaman, Ishak Haji Muhammad, Abdul Aziz Ishak (head of GERAM), Datuk Kampo Radjo (later the president of PRM), Tan Kai Hee, Tan Hock Hin, Dr. Rajakumar, Hasnul Hadi, Tajuddin Kahar and hundreds of others.

The Socialist Front eventually dissolved under strong state repression. When racial riot broke out in 1969, the ruling UMNO consolidated its grip and local council election was abolished. Parti Rakyat lost it prominence in parliamentary politics. Boestaman eventually faded from the headlines of Malaysian politics.

Boestaman's son, Rustam Sani would later become the deputy president of the party his father founded.

Ahmad Boestaman died on January 19, 1983.

**** Petikan Daripada Wikipedia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.

Yang Berhormat  Ahmad Boestamam
Ahli Parlimen untuk Setapak, Selangor
Tempat lahir	Setapak, Selangor
Pekerjaan	Bekas Ahli Parlimen

Ahmad Boestamam (30 November 1920 - 19 Januari 1983; nama asal: Abdullah Thani bin Raja Kechil) adalah seorang aktivis politik anti penjajah Inggeris di Malaysia. Beliau ditangkap dan dipenjarakan sebanyak 3 kali.

Beliau menggunakan nama Ahmad Boestamam mulanya sebagai nama pena ketika menubuhkan akhbar Suara Rakyat pada tahun 1945 di Ipoh, Perak. Nama ini lekat sebagai nama yang popular. Beliau juga pernah menggunakan nama pena Ruhi Hayat dan Jiwalara. Beliau berbakat besar dalam penulisan dan seorang pemidato yang handal. Beliau di anugerahkan Panglima Negara Bintang Sarawak pada tahun 1976 membawa gelaran Datuk.

Isi kandungan 1 Masa kecil 2 Kerjaya wartawan 3 Kesatuan Melayu Muda (KMM) 4 Gerakan Kiri Tanah Air (KITA) 5 Parti Kebangsaan Melayu Malaya (PKMM) 6 Tangkapan ke-2 7 Parti Rakyat Malaya (PRM) 8 Pilihan raya 1959 9 Tangkapan ke-3 10 Meninggal dunia 11 Jawatan yang disandang 12 Hasil penulisan

Masa kecil

Bapanya Raja Kechil, seorang petani, dan ibunya Rasiah. Ahmad Boestamam dibesarkan di Kampung Behrang Ulu, Tanjung Malim, Perak. Beliau mempunyai dua orang kakak, iaitu Rasunin dan Ramlah. Pada usia enam tahun, Beliau memasuki Sekolah Melayu Behrang Ulu, sebuah sekolah Melayu dan kemudiannya, pada tahun 1933, beliau memasuki Anderson School, Ipoh. Ahmad tamat Darjah Lima dan lulus dengan Gred 1 dalam peperiksaan Kelas Melayu Khas ("Special Malay Class", SMC).

Kerjaya wartawan

Seperti kebanyakan para aktivis politik yang sezaman dengannya, Ahmad adalah seorang wartawan akhbar yang sangat prolifik. Beliau bermula dengan akhbar Saudara di Pulau Pinang, kemudian Warta Kinta di Ipoh, Majlis di Kuala Lumpur, Utusan Melayu di Singapura dan Warta Malaya juga di Singapura. Pekerjaannya itu juga menjadikan beliau bertembung dan bergaul dengan tokoh-tokoh wartawan Melayu lain seperti Abdul Rahim Kajai, Ibrahim Haji Yaacob dan Ishak Haji Muhammad.

Kegiatan Boestamam dalam bidang kewartawanan ini telah menyebabkan beliau terlibat dalam arus kerancakan nasionalisme Melayu yang sedang memuncak pada tahun 1930-an. Beliau telah turut sama memberi pendapat dan cadangannya bagi memperbaiki kelemahan ekonomi, sosial dan politik orang Melayu daripada tekanan kerajaan British dan saingan kaum pendatang. Walaupun tulisannya tidak setajam rakan-rakannya yang lain, tetapi beliau telah melahirkan pendapatnya dalam nada dan pendapat yang sama dengan mereka. Persamaan harapannya untuk memajukan orang Melayu sudah cukup untuk membolehkan beliau terlibat secara langsung dalam kegiatan nasionalisme orang Melayu.

Kesatuan Melayu Muda (KMM)

Kepentingan Boestamam dalam kegiatan politik bermula dengan penglibatannya dalam Kesatuan Melayu Muda (KMM) sebagai Penolong Setiausaha semasa menjadi pemberita khas akhbar Majlis di Kuala Lumpur yang dipimpin oleh Ibrahim Yaakob. Walaupun beliau hanya menjadi orang yang keempat penting dalam organisasi yang menjadi ejen Jepun, tetapi ini tidak dipandang ringan oleh kerajaan British. Ahmad dianggap sebagai seorang aktivis politik antipenjajahan yang berbakat besar.

Penangkapan Boestamam pada tahun 1941-1942 bersama-sama dengan 150 orang anggota dan penyokong KMM memulakan kehidupan getir Boestamam sebagai seorang aktivis politik.Beliau telah menjadi lebih terdedah kepada tekanan penjajah, yang secara langsung memberi satu pemantapan kepada sikap antipenjajahannya. Ini menjadi satu mungkin kepada semangatnya untuk terus bergiat dalam politik. Beliau dibebaskan oleh tentera Jepun yang datang menyerang Tanah Melayu.

Beliau menerbitkan Testamen Politik Api yang mengajukan gagasan ‘merdeka dengan darah.’ Kerana karya tersebut, beliau dihadapkan ke mahkamah atas tuduhan menghasut pada tahun berikutnya, dan beliau dikenakan denda $1,200.00.

Gerakan Kiri Tanah Air (KITA)

Ahmad seorang perancang politik yang bijak. Beliau telah menubuhkan Gerakan Kiri Tanah Air (KITA) yang bekerjasama dengan Parti Komunis Malaya dan British yang sedang berusaha memerangi tentera Jepun. Walaupun penubuhan ini dipaksakan kepadanya oleh MPAJA, tentera Parti Komunis Malaya, tetapi ia juga menjadi satu bukti kepada kerjasama Ahmad dengan kumpulan anti-Jepun. Ini boleh digunakan sebagai bukti untuk menafikan kerjasama sepenuhnya dengan Jepun.

Parti Kebangsaan Melayu Malaya (PKMM)

Boestamam kemudian menubuhkan Parti Kebangsaan Melayu Malaya (PKMM). PKM yang mahu menguasai Tanah Melayu dengan cara perlembagaan telah membentuk satu "Barisan Bersatu Malaya" untuk mempengaruhi parti-parti politik Melayu dan kesatuan sekerja India. Penyerapan unsur PKM ke dalam masyarakat ini dipercayai dapat memperkenalkan mereka dengan gagasan sosialisme dan seterusnya komunisme. Dengan itu, cita-cita untuk membentuk sebuah republik komunis di Tanah Melayu akan menjadi lebih mudah.

Dengan itu, Ahmad telah bekerjasama secara sedar dengan pihak PKM yang juga bersifat penjajahan ke atas Tanah Melayu. Ini kerana PKM adalah anak Parti Komunis China yang bekerjasama dengan Comintern, iaitu pertubuhan komunis antarabangsa yang berada di bawah pengaruh Russia.

Ahmad membenarkan PKM mempengaruhi PKMM. Ini bukan sahaja kerana pentadbiran Tanah Melayu berada di bawah penguasaan PKM, tetapi juga kerana bantuan kewangan dan pengurusan surat khabarnya, Suara Rakyat dan Voice of the People dipegang oleh PKM. Teraju utama, iaitu Presiden PKMM juga dikuasai oleh PKM, melalui Mokhtaruddin Lasso, seorang pelarian politik Parti Komunis Indonesia (PKI) yang menjadi ketua orang Melayu Regimen ke-10 MPAJA.

Akhirnya, PKM menentukan dasar politik PKMM. Dasar politik untuk melindungi dan berjuang bagi mewujudkan perasaan kebangsaan, memajukan ekonomi, pelajaran dan keadilan bagi masyarakat Melayu telah diubah oleh PKM. PKM juga telah meletakkan satu dasar yang penting yang melambangkan pembentukan sebuah bangsa "Malayan", sesuai dengan dasarnya mewujudkan Barisan Bersatu Malayan pada masa depan. Dengan itu, dasar PKMM tidak lagi bersifat Melayu seratus peratus. Ia telah disesuaikan dengan cita-cita PKM.

Ahmad menyedari hal tersebut, maka untuk mengimbangi pengaruh politik PKM, dalam persidangan yang diadakan pada 30 November 1945, dasar membentuk 'Melayu Raya' atau Indonesia Raya, telah dimasukkan sebagai salah satu matlamat perjuangan PKMM. Malah dasar ini memang sengaja ditonjolkan begitu hebat oleh Ahmad dan kumpulannya demi untuk mengelakkan pandangan orang ramai terhadap penguasaan PKM dalam PKMM. Ini juga telah membolehkan runan Indonesia yang menetap di Tanah Melayu.

Ahmad disokong oleh PKM. PKM telah membangkitkan pula soal tidak demokratik UMNO kerana memberi dua sahaja undi kepada PKMM, seperti persatuan negeri-negeri Melayu yang lain, yang dikatakannya lebih kecil daripada PKMM. PKM juga menuduh UMNO sebuah parti yang konservatif dan tidak menggunakannya sebagai biasiswa kepada anak-anak Melayu, dianggapnya remeh.

Kerajaan British telah menyokong UMNO. Bagi kerajaan British, UMNO adalah sebuah parti politik yang lebih sederhana, tidak dipengaruhi sebarang unsur luar yang mengancam kedudukan politik dan ekonominya serta tidak mempunyai sejarah penentangan terhadap pihak British, seperti PKMM yang dipimpin oleh beberapa orang bekas anggota KMM. UMNO juga direstui oleh raja-raja Melayu yang merupakan lambang ketuanan orang Melayu. Sokongan raja-raja Melayu kepada UMNO sangat penting diakui kerana raja-raja Melayu merupakan ketua kerajaan negeri yang membuat perjanjian dengan kerajaan British. Kebijaksanaan UMNO menarik raja-raja Melayu memihak kepada mereka telah memerangkap kerajaan British untuk mengakui kepentingan UMNO.

Sekali lagi Ahmad Boestamam dan PKMM telah dipengaruhi oleh PKM untuk menubuhkan PUTERA, sebagai satu badan radikal Melayu yang besar bagi bergabung dengan AMCJA, sebuah gabungan parti politik bukan Melayu yang juga dipengaruhi oleh PKM. Kedua-dua organisasi kemudian menjadi penentang yang penting kerana telah mengeluarkan Perlembagaan Rakyat sebagai satu perlembagaan pilihan kepada orang ramai, selain Perjanjian Persekutuan 1948 yang disediakan oleh UMNO , raja-raja Melayu dan kerajaan British.

Dengan mempunyai satu dasar yang tidak bertumpu kepada kepentingan orang Melayu sepenuhnya, bererti Ahmad Boestamam dan PKMM telah bertentang arus dengan nasionalisme Melayu pada tahun 1946. Ini kerana penentangan orang Melayu terhadap Malayan Union adalah kemuncak gerakan nasionalisme mereka selama ini. Gerakan nasionalisme Melayu yang bermula begitu lambat dan tidak begitu mencabar kerajaan British telah menjadi cukup tegang dengan pengenalan Malayan Union. Ini kerana gerakan anti-Malayan Union itu telah membangkitkan kesedaran politik yang cukup jelas sehingga melibatkan kaum wanita yang selama ini tertutup dengan peranan tradisional mereka. Pengenalan Malayan Union telah menyatupadukan orang Melayu, bukan sahaja di kalangan rakyat tetapi juga raja-raja Melayu dan para pembesar tradisional yang selama ini terpisah dengan rakyat jelata. Penentangan itu merupakan satu gerakan yang telah mencabar kerajaan British sehingga terpaksa tunduk kepada kehendak mereka.

Tangkapan ke-2

Pada Februari 1946, ketika semangat menuntut kemerdekaan sedang meluap-luap, Ahmad bersama dengan Dr Burhanuddin Al Helmi juga menubuhkan Angkatan Pemuda Insaf (API), sebuah pergerakan kiri yang radikal di Malaya dan memimpinnya sehingga pertubuhan itu diharamkan oleh pihak British.

Penangkapan Ahmad pada bulan Julai 1948-1954 membekukan kegiatan politik Ahmad untuk satu tempoh yang panjang, iaitu selama tujuh tahun. Beliau terpaksa ditahan begitu lama kerana berbahaya kepada keselamatan politik British di Tanah Melayu dan kawasan sekitarnya, iaitu Nusantara. Pengisytiharan undang-undang darurat juga digunakan untuk kerajaan British mengawal anasir PKM dan sekutunya, termasuk PKMM dan anak buahnya. Ahmad dianggap sebagai sebahagian daripada tenaga penggerak yang berbahaya. Beliau ditahan oleh British dua kali. Kali pertama sejurus sebelum kedatangan Jepun pada tahun 1941 selama tiga bulan.

Parti Rakyat Malaya (PRM)

Parti Rakyat Malaya telah menjadi parti politiknya yang pertama sebaik-baik sahaja beliau dibebaskan pada tahun 1955. Beliau telah menjadi pemimpin pembangkang Melayu dengan menggunakan ideologi sosialisme-marhaenisme ciptaan Sukarno. Dengan bekerjasama dengan Parti Buruh Malaya, beliau berjaya membentuk Socialist Front (SF) yang akhirnya menjadi salah satu parti pembangkang yang terkenal selepas kemerdekaan Tanah Melayu.

Pilihan raya 1959

Pilihan Raya Umum Malaysia 1959 telah memberi satu pengiktirafan kepada kegiatan politik Ahmad selama ini. Beliau telah memenangi kerusi parlimen Setapak di Kuala Lumpur di bawah tiket Socialist Front. Dengan itu, Ahmad telah menjadi salah seorang anggota pembangkang yang disegani, bersama-sama dengan tokoh-tokoh nasionalis dan politik Melayu yang lain seperti Dato' Onn Jaafar, Dr. Burhanuddin, Khadijah Sidek, Zulkifli Mohammad dan Othman Abdullah. Tokoh-tokoh pembangkang bukan Melayu yang handal seperti Dr. Seenivasagam, Tan Chee Koon dan Lim Kean Siew telah berganding bahu dengan Ahmad dan rakan-rakan yang lain. Kehadiran Ahmad Boestamam dan kawan-kawannya itu menjadikan kerajaan perikatan terpaksa bekerja keras untuk menentang mereka di Dewan Rakyat. Kehadiran mereka memang sangat menarik dalam sejarah politik berparlimen di Malaysia. Namun Ishak Haji Muhammad dari Parti Buruh kalah di Temerloh, Pahang.

Ketika itu Perdana Menteri Malaysia ialah Tunku Abdul Rahman dan Timbalan Perdana Menteri ialah Tun Abdul Razak Hussein. Pilihan raya ini adalah yang pertama selepas merdeka 31 Ogos 1957. Pilihan raya umum Tanah Melayu 1959 ini cukup hebat kerana diadakan berperingkat-peringkat , bermula dari negeri Perlis hingga Kelantan. Ketika itu Sabah dan Sarawak belum menyertai / membentuk Malaysia. Kerusi Parlimen bertambah dari 52 (1955) kepada 104 kerusi (1959). Perikatan menang 74 kerusi dan pembangkang menang 30 kerusi.

Tangkapan ke-3

Ahmad ditangkap pada tahun 1963, buat kali ketiga dalam sejarah hidup politiknya. Pada kali ini Ahmad ditangkap oleh kerajaan yang dipilih oleh rakyat sendiri selama empat tahun. Ketika itu beliau masih menjadi ahli parlimen Setapak. Alasan kerajaan Perikatan ialah kerana Ahmad terlibat dalam usaha Indonesia menentang gagasan Malaysia yang sedang diusahakan oleh Tunku Abdul Rahman, ketua kerajaan Perikatan dan Perdana Menteri Malaysia. Ahmad dituduh bekerjasama dengan Parti Komunis Indonesia (PKI) dan terlibat dalam pemberontakan Brunei 1962. Tuduhan ini sangat menarik kerana ia menimbulkan dua gambaran yang sangat penting. Pertama, ternyata Ahmad seorang penyokong Indonesia yang sangat setia dan tetap. Kedua, penonjolan satu penglibatan politik Ahmad yang menyeluruh Kepulauan Melayu atau Nusantara. Ini bermakna bahawa Ahmad mahu menjadi juara Melayu Raya.

Meninggal dunia

Ahmad mengakhiri sisa-sisa hidupnya dengan menjadi penulis bebas di akhbar-akhbar sebagai perintang waktu dan sedikit pendapatan untuk menyara kehidupannya.

Dua tahun selepas menunaikan fardu haji, beliau meninggal dunia pada tahun 1983 kerana penyakit barah paru-paru. Dengan itu, maka tamatlah perjalanan hidup seorang tokoh politik yang sangat dinamik dan menarik yang telah memberi warna-warna garang dan terang serta corak yang berliku-liku dalam kehidupannya dan politik Malaysia khasnya. Kepentingan beliau dalam sejarah politik Malaysia tidak akan dilupakan.

Jawatan yang disandang

Antara jawatan yang pernah disandang oleh Ahmad Boestamam ialah :

• Penulis pojok akhbar "Saudara";
• Anggota Persatuan Melayu Perak (PMP) pada tahun 1937;
• Penolong Setiausaha Kesatuan Melayu Muda (KMM);
• Pengasas Gerakan Kiri Tanah Air (KITA);
• Ketua Angkatan Pemuda Insaf (API);
• Pengasas Parti Kebangsaan Melayu Malaya (PKMM);
• Ketua pengarang akhbar harian, "Suara Rakyat";
• Ketua Pemuda Parti Kebangsaan Melayu Malaya (PKMM);
• Pemimpin Parti Rakyat Malaya (PRM) pada tahun 1955;
• Setiausaha Kehormat Kongres pada tahun 1957;
• Ahli Dewan Rakyat kawasan Setapak 1959-1963.

Hasil penulisan

Selain daripada bergiat dalam politik, beliau juga berjaya menghasilkan tidak kurang daripada 15 buah novel. Beliau adalah penterjemah, novelis, penyajak dan juga dianggap penulis yang cukup disegani. Antara bukunya ialah:

1. Pacar merah Malaya. Singapura: Halmy, 1948.
2. Gelap menjelang terang. Singapura: Geliga, 1956.
3. Kabus pagi. Singapura: Geliga, 1958.
4. Api Dan Air Mata (1967)
5. Rumah Kaca Di Gegar Gempa (1969)
6. Merintis Jalan Ke Puncak (1971)- terbitan Pustaka Kejora, Kuala Lumpur
7. Dr. Burhanuddin Putera Setia Malaya (1972), terbitan Pustaka 17 Kejora, Kuala Lumpur. Buku ini menyebut tentang Dr. Burhanuddin al-Helmi semasa dalam PKMM dan PAS.
8. Tujuh Tahun Malam Memanjang (1976)
9. Sorotan Sekilas (1981)
10. Lambaian Dari Puncak (1983)
11. Testament Politik API
12. Memoir Ahmad Boestamam: Merdeka dengan Darah dalam Api (2004)

PRM pledges to fight for RM1,500 minimum wage for all workers

Workers network seeks RM1,500 floor wage

Leven Woon | January 6, 2013

DAP, PSM and PRM have fully or partially endorsed the manifesto drafted by a coalition of more than 20 workers' unions.

 

PETALING JAYA: More than 20 workers’ unions today unveiled a collective five-point workers manifesto which pressed for political undertakings on workers’ rights ahead of the crucial 13th general election.

Grouped under the coalition of Malaysia Workers Network (MWN), they called for politicians to pledge to provide RM1,500 floor wage per month, recognise workers’ rights, provide social security protection, improve workers’ health and security conditions and uplift workers’ well-being.

“There are 12.4 million workers in the country. They are the single largest voter group,” said National Union of Drinks Industry Workers Peninsular Malaysia (Nudiw) Internal Relations Officer A Sivananthan.

The manifesto was fully endorsed by Parti Sosialis Malaysia (PSM) and Parti Rakyat Malaysia (PRM) at the end of a three-hour launch here today.

On the other hand, DAP agreed to all but the floor wage demand, as it went against the Pakatan Rakyat’s proposal of RM1,200 a month.

At the press conference later, Oppressed People Network (Jerit) national coordinator S Parames explained the RM1,500 floor wage was fixed after taking into account workers’ expenses on house rental, child care and basic necessities.
PSM secretary general S Arutchelvan also pointed out that the Pakatan-run Selangor government has implemented RM1,500 floor wage in state government-linked companies (GLCs).

“We consider RM1,500 as a fair demand because the workers could use the money for self consumption  In contrast, the rich capitalists would only use their extra money for investments,” he said.

RM900 too low

Sivanathan argued that RM1,500 mimumum wage proposal would not crush the employers because they were making profits and could afford such floor wage for workers.

He also said that the RM900 minimum wage introduced by federal government beginning this year could not be applied to today’s situation.

Meanwhile, in a booklet distributed by the group, it was claimed that the rights of workers had been curtailed through the amendments of Industrial Relations Act 1967 and Employment Act 1955.
“Repeal provisions on contractors for labour under the Employment Act 1955 which legitimise the contractors’ activities to provide cheap manpower to employers.

“Such activities have severed relations between workers and employers as the latter were freed from the obligations to provide contibutions to the employees’ provident fund (EPF) and annual leave,” it said.

On the social security protection demand, it urged for the Retirement Age Act 2012 to be immediately implemented instead of waiting for July.

The workers’ health and security demand asked for Social Security Organisation scheme (Socso) to provide 24 hours protection to workers, as compared to the current one which only covers a worker’s working hours.

The workers’ welfare demand requested for a cease of privatisation practice and the abolition of Goods and Services Tax (GST).- FMT News, 6/1/2013, Workers network seeks RM1,500 floor wage

PRM joins 78 groups callinng for Abolition of Death Penalty in Malaysia

Media Statement – 3/11/2012

 

Call for the Abolition of the Death Penalty in Malaysia

 

We, the undersigned 79 groups and organisations welcome Malaysia’s move towards the abolition of the mandatory death penalty for drug offences, and replacing it with jail terms. 

 

Recently, the Minister in the Prime Minister's Department Datuk Seri Nazri Aziz stated that Malaysia is considering withdrawing the mandatory death sentence for drug offences and replacing it with jail terms.(Star,21/10/2012, Death penalty may be scrapped for drug offences). He also said he will be moving the Malaysian Cabinet to defer the death sentences passed on 675 convicted drug traffickers in the country, while the government reviews the death penalty for drug offences. (The Straits Times, 25/10/2012, Death knell for death penalty in Malaysia?) This follows the statement in July 2012, when Attorney-General Tan Sri Abdul Gani Patail said that his Chambers was working towards proposing an amendment to the Dangerous Drugs Act 1952 to give judges the discretion of not imposing death sentences on couriers(Malay Mail, 12/7/2012, M’sia mulls scrapping death penalty for drug couriers). In its 2009 Universal Periodic Review report to the United Nations Human Rights Council, Malaysia also did  declare that it was proposing to amend "existing anti-drug trafficking legislation to reduce the maximum sentence to life imprisonment" from the currently practised mandatory death.

 

Most of the 675 persons on death row for drug trafficking today are "drug mules", some of whom may have even been conned. Drug kingpins are rarely caught. In Malaysia, persons caught with a certain weight of drugs are presumed to be drug traffickers, and the onerous burden of rebutting this presumption shifts to the accused person. This goes against the norm in the criminal justice system, where the burden of proving beyond a reasonable doubt that a person is guilty is on the prosecution. There are also close to 250 Malaysians arrested as drug mules and sentenced to death abroad, including in China and Singapore, and Malaysia’s plea for clemency is inconsistent if  it retains the death penalty.

 

In March 2012, it was also revealed in Parliament by Home Minister Hishammuddin Hussein that the mandatory death penalty has been shown to have failed to act as a deterrent. Police statistics for the arrests of drug dealers under Section 39B of the Dangerous Drugs Act 1952, which carries the mandatory death penalty, for the past three years (2009 to 2011) have shown an increase. In 2009, there were 2,955 arrested under this section.  In 2010, 3,700 people were arrested, whilst in 2011, there were 3,845 arrested.(Free Malaysia Today News, 19/3/2012, Death penalty not deterring drug trade)

 

69%(or 479) of the 696  waiting for execution of their death sentences in Malaysian prisons as on Feb 22, 2011, were for drug offences. Today, there are about 900 on death row.

 

No legal system in the world is foolproof or error-free. There have been many examples of cases of miscarriage of justice, where innocent persons have been incarcerated for many years, or even sentenced to death. The opportunity to right a wrong is, however, not available since death is irreversible.

 

SUHAKAM (Malaysian Human Rights Commission) has also called on Malaysia to join  the  other   140   UN member   states   to completely   abolish  the  death   penalty. The United  Nations   General    Assembly   have also adopted  Resolutions  in  2007, 2008  and 2010  calling  for a moratorium on executions, with a view to eventually abolishing the death penalty.

 

Malaysia has begun commuting death sentence, whereby 5 Filipinos on death row had their sentenced commuted to prison terms earlier this year.

 

We call for the abolition of the death penalty in Malaysia, for an immediate moratorium on all executions pending abolition and for the commutation of the sentences of all persons currently on death row;

 

We also call on Malaysia to ratify the Second Optional Protocol to the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR).

 

Charles Hector

For and on behalf of the 79 groups/organisations listed below

 

ALIRAN (Aliran Kesedaran Negara), Malaysia

Aksi  - For Gender, Social And Ecological Justice, Indonesia.

Amnesty International Malaysia

Amnesty International Philippines

Amnesty International Thailand

Anti-Death Penalty Asia Network (ADPAN)

Advocacy and Policy Institute (API), Cambodia

Arus Pelangi, Indonesia

Asia Indigenous Peoples Pact, Thailand

Cambodian Defenders Project (CDP)

Cambodian Human Rights Action Committee (CHRAC)

Cambodian Human Rights and Development Association (ADHOC)

Cambodian Volunteers for Society (CVS)

Catholic Lawyers Society, Malaysia

Center for Human Rights Law Studies (HRLS), Faculty of Law, Airlangga University, Surabaya

Center for Human Rights of Islamic University of Indonesia

Center for Indonesian Migrant Workers(CIMW)

Civil Rights Committee KLSCAH (KL & Selangor Chinese Assembly Hall), Malaysia

Civil Society Committee of LLG Cultural Development Centre, Malaysia

Community Action Network (CAN), Malaysia

FORLITAN (Forum Perlindungan Pertanahan), Indonesia

Foundation for Women

Garment and Allied Workers Union, India

Housing Rights Task Force, Cambodia

Human Rights Ambassador for Salem-News.com

Human Rights Working Group (HRWG) Indonesia

IMPARSIAL - The Indonesian Human Rights Monitor

IMA Research Foundation, Bangladesh

Indonesian Coalition for Drug Policy Reform (ICDPR) 

Indonesia for Humans

Jakarta Legal Aid Institute (LBH Jakarta)

Jaringan Rakyat Tertindas (JERIT), Malaysia

Kesatuan Pekerja Pekerja Polyplastics Asia Pacific (KPPAP), Malaysia

KIARA (The People's Coalition for Fisheries Justice) / Indonesia

Knights for Peace International

Lawyers for Liberty, Malaysia

LSPP (Institute For Press And Devolepment) Indonesia

MADPET (Malaysians Against Death Penalty and Torture)

Malaysians for Beng Hock

Migrant CARE -Indonesia

Migrant CARE – Malaysia

Migrante International

NAMM (Network of Action for Migrants in Malaysia)

National League for Democracy (Liberated Area) Malaysia

Parti Rakyat Malaysia (PRM)

People's Union for Civil Liberties (PUCL),  India

PERGERAKAN INDONESIA

Persatuan Kesedaran Komuniti Selangor (EMPOWER)

Persatuan Masyarakat Selangor dan Wilayah Persekutuan (PERMAS), Malaysia

Persatuan Sahabat Wanita Selangor (PSWS), Malaysia

PINAY (The Filipino Women's Organization in Quebec), Canada

Pusat Komunikasi Masyarakat (Komas), Malaysia

Save Vui Kong Campaign, Malaysia

Saya Anak Bangsa Malaysia [SABM]

Sedane Labour Resouce Centre/Lembaga Informasi Perburuhan Sedane (LIPS), Indonesia

Seksualiti Merdeka, Malaysia

Singapore Anti Death Penalty Campaign (SADPC)

Solidaritas Perempuan - Indonesia

SUARAM, Malaysia

Serikat Buruh Migran Indonesia (SBMI)

Sibuyan Island Sentinels League for Environment Inc. (Sibuyan ISLE)

Tenaganita, Malaysia

Thai Committee for Refugees Foundation (TCR)

Think Centre, Singapore

Quê Me: Action for Democracy in Vietnam

Vietnam Committee on Human Rights

WAC (Workers Assistance Center), Philippines

We believe in Second Chances, Singapore

WH4C (Workers Hub For Change)

Women's Aid Organisation (WAO)

Woman Health Philippines

Writers Alliance for Media Independence (WAMI), Malaysia

Yayasan Lintas Nusa - Batam, Indonesia

New Endorsers:

Cambodian League for the Promotion and Defense of Human Rights (LICADHO), Cambodia

Free Legal Assistance Group, National Capital Region, Philippines(FLAG)

Hong Kong Joint Committee for the Abolition of the Death Penalty

Women's Aid Organisation (WAO), Malaysia

Women's Centre for Change, Malaysia

 Malaysian Physicians for Social Responsibility(MPSR)

PRM dan 89 lagi :Mansuhkan Sistem ‘Contractor for Labour’

Kenyataan Bersama – 3/5/2012 ((Versi Bahasa Malaysia)

Mansuhkan Sistem ‘Contractor for Labour’

Tarikbalik pindaan 2012 kepada Akta Kerja 1955.

Kami, 90 kesatuan sekerja, kumpulan masyarakat awam (civil society groups) dan pertubuhan yang bertandatangan di bawah membantah tindakan kerajaan Malaysia menghancurkan perhubungan pekerjaan(employment relationship) terus di antara prinsipal sebagai majikan, dan pekerja(workers) mereka selaku pekerja(employee) melalui pindaan terbaru Akta Kerja 1955.

Kongres Kesatuan Sekerja Malaysia (MTUC), yang mewakili bukan sahaja lebih kurang 800,000 pekerja yang menjadi ahli kesatuan, tetapi juga lebih daripada 12 juta pekerja di Malaysia, telah dengan keras dan secara konsisten menentang pindaan tersebut sejak mula dicadangkan dan dibentangkan di Parlimen melalui Bill No: D.R.25/2010 pada Julai 2010, di mana akhirnya kerajaan telah mengalah dan menarik balik cadangan pindaan tersebut. Tetapi pada Jun 2011, kerajaan telah membentang semula Rang Undang-Undang ini, hanya dengan sedikit perubahan, melalui Bill No: D.R.15/2011. MTUC telah membantah dengan kuat dan juga telah berpiket di Parlimen pada 3hb Oktober 2011, tetapi walaupun terdapat bantahan keras daripada berbagai pihak, Rang Undang-undang kontroversial ini telah diluluskan di Dewan Rakyat pada 6hb Oktober 2011, dan telah akhirnya mulai berkuatkuasa pada 1hb April 2012.

Kami mahu hanya menumpukan perhatian kepada satu daripada beberapa aspek pindaan baru tersebut yang kami membantah, di mana ini juga merupakan bantahan utama mengenai kemasukan peruntukan baru yang memperkenalkan ‘contractor for labour” dan kegiataannya.

Melalui pindaan ini, ‘contractor for labour’ akan dibenarkan menjadi pihak ketiga (atau orang tengah) di dalam perhubungan kerja dua-hala kini yang wajar di antara pihak tuan punya-prinsipal sesuatu perniagaan (selepas ini dirujuk sebagai ‘prinsipal’) dan pekerja-employee mereka.

LATAR BELAKANG

Akta Kerja 1955 yang diperkenalkan sebelum Kemerdekaan oleh pihak pentadbiran British secara berkesan telah menghapuskan ‘ buruh kerahan (indentured labour), buruh terikat (bonded labour) dan sistem “kanggani” di Malaya. (secara kolektif dikenali pada masa itu sebagai ‘sistem kontrak’). Akta itu juga telah mengwujudkan dua princip undang-undang yang masih hingga hari ini dianggap sangat penting. Ianya adalah jaminan pemilikan kerja (security of tenure) – yang memastikan kerja tetap, dan hak proprietari kepada kerja (proprietary right to the job) – dimana, antara lain, pembuangan kerja seseorang pekerja harus dilakukan hanya atas alasan atau sebab wajar ( just cause and excuse) dan melalui proses wajar (due process).

Hakikat kerja negara ini mulai berubah pada awal 1990an. Pada 1992, kerajaan telah membenaran pekerja migran untuk sektor pembinaan dan perladangan. Pada 2000, ini telah dilebarkan kepada sektor pembuatan (manufacturing) dan perkhidmatan (hotel dan restoran), dan pada tahun 2002, ianya dibenarkan untuk kesemua sektor.

Pada mulanya pekerja migrant telah diambil kerja (employed) secara terus oleh majikan principal tetapi ini mulai berubah pada 2005, apabila Jawatankuasa Kabinet tentang Pekerja Asing pada mesyuarat 5 Julai 2005 telah membenarkan pengambilan kerja pekerja asing melalui syarikat ‘outsourcing’ (kini dikenali sebagai ‘Contractor For Labour’ dalam Akta yang baru dipinda). Pengeluaran lessen/permit ‘outsourcing’ secara aneh dilakukan oleh Kementerian Dalam Negeri, bukan oleh Kementerian Sumber Manusia. Pada hari ini ada lebih kurang 277 syarikat ‘outsourcing’ tenaga kerja/pekerja yang didaftaraikan di negara(The Star, 23-Feb 2010).

Kewujudan syarikat ‘outsourcing’ ini telah mengakibatkan kembalinya ‘sistem kontrak’ yang lama. Ia membuka pintu yang menyebabkan serangan terus kepada asas hak pekerja (basic foundation of labour rights), melemahkan martabat buruh (dignity of labour), mengalakkan pembentukan dan operasi kerja terikat dan tidak berperikemanusian (perpetuating the establishment and operation of dehumanized and bonded labour). Realiti ini yang bermula dengan pekerja migrant, kini sudah merangkumi pekerja tempatan.

Syarikat ‘outsourcing’ kini mengambil pekerja tempatan dan pekerja migrant, setengah melalui kontrak jangkamasa terhad, dengan syarat yang biasanya adalah kurang baik (‘less favourable’) berbanding dengan pekerja-employee yang mempunyai perhubungan kerja terus dengan prinsipal.

Bilangan syarikat prinsipal mengunakan pekerja yang dibekalkan oleh syarikat ‘outsourcing’ semakin lama semakin bertambah. Syarikat prinsipal membayar syarikat ‘outsourcing’ jumlah tertentu untuk sebilangan pekerja yang dibekalkan, sama ada mereka pekerja tempatan atau pekerja migran. Secara berkesan, syarikat prinsipal dapat mengelak daripada tanggungjawab dan obligasi majikan untuk memastikan hak dan kebajikan pekerja-employee mereka. Cara ini juga menjimatkan syarikat prinsipal wang yang biasanya akan dibelanjakan untuk pekerja-employee mereka untuk kos perubatan, insuran, bonus, kenaikan gaji, faedah pencen, pengangkutan dan penginapan, awad perkhidmatan dan lain-lain faedah kerja. Ianya juga membenarkan mereka mengelak tanggungjawab statutori berkenaan Kumpulan Wang Simpanan Pekerja(KWSP/EPF) dan skema sekuriti social. Syarikat prinsipal juga terlepas daripada mematuhi obligasi dan penjagaan (safeguards) terkandung dalam undang-undang apabila pekerja diambil kerja atau dibuang kerja, yang termasuk pemeriksaan dalaman (‘domestic inquiries’) dan faedah-faedah rentikerja sentara dan penamatan (‘lay-off and termination benefits’). Kini, jika syarikat principal tidak mahu seseorang pekerja, mereka hanya perlu memberitahu syarikat ‘outsourcing’.

Untuk menukar tenaga kerja daripada pekerja tetap kepada pekerja kontrak jangka pendek, dan kini pekerja ‘outsource’, ramai principal telah mengurangi bilangan pekerja-employee tetap melalui ‘retrenchment’, skema perpisahan secara sukarela (VSS) atau cara yang lain, atau dengan terus memberhentikan sahaja kerja pekerja-employee mereka dan mengantikan mereka dengan pekerja yang dibekalkan oleh syarikat ‘outsourcing’

SEBAB PINDAAN AKTA

Syarikat outsourcing telah lama dibenarkan beroperasi di luar undang-undang dengan tidak ada apa-apa Akta yang meregulasi mereka. Walaupun mereka ini adalah pembekal tenaga kerja/pekerja, mereka tidak diwujudkan atau diwajibkan diregulasi oleh Akta Ajensi Pekerjaan Swasta 1981( Private Employment Agencies Act 1981), yang sememangnya akan memastikan bahawa pembekal tenaga kerja/buruh akan hanya membekal pekerja dan tidak sama sekali menjadi majikan pekerja yang dibekalkan.

Pindaan terbaru Akta Kerja adalah untuk memberikan syarikat ‘outsourcing’ ini pengesahtarafan statutori di bawah Akta Kerja, dan pada masa yang sama menghalalkan pekerjaan(employment) melalui syarikat outsourcing, yang selepas ini dikenali sebagai “contractor for labour”.

Satu sebab utama mewujudkan ‘contractor for labour’ dan pengenalan ‘labour outsourcing’ adalah untuk mengurangkan kapasiti(atau kuasa) pekerja dan kesatuan pekerja menuntut dan berunding untuk mendapatkan hak dan faedah lebih baik untuk pekerja. Memorandum MTUC kepada Menteri Sumber Manusia bertarikh Oktober, 7 2008 ada merujuk kepada satu interbiu dengan Datuk Ishak Mohamed, selaku Pengarah Penguatkuasaan Jabatan Imigrasi, yang telah diterbitkan dalam akhbar New Straits Times, Julai 20, 2008, di mana, antara lain beliau menyatakan, ‘…outsourcing adalah bagus kerana ia akan menarik pelabur asing secara terus (foreign direct investment.) Pelabur tidak mahukan kesatuan pekerja diwujudkan dalam tempat perniagaan (‘establishment’) mereka. Melalui outsourcing, ia akan menjadi sukar untuk kesatuan kerja ditubuhkan memandangkan syarikat outsourcing, dan bukan kilang yang akan menjadi majikan…” [‘…outsourcing is good as it will attract foreign direct investment. Investors do not want unions to be formed in their establishments. Through outsourcing, it would be difficult for unions to be formed as outsourcing company, and not the factory, would be the employer…’], di mana ini telah mendedahkan niat kerajaan.

KUMPULAN KELAS BAWAHAN PEKERJA

Penjanaan kelas bawahan pekerja, yang tidak di anggap pekerja-employee prinsipal, juga mengugat perhubungan kerja(employment relationship) sedia ada di antara prinsipal dan pekerja-employee mereka kini, termasuk juga perhubungan dengan kesatuan sekerja pekerja-employee ini. Pada hari ini klas bawahan pekerja ini, yang terdiri daripada pekerja tempatan dan migrant, berada di kebanyakkan tempat kerja, termasuk juga dalam syarikat yang ada hubungan dengan kerajaan (GLC), di mana di setengah kilang kini hampir 50% tenaga kerja kilang terdiri daripada pekerja daripada kelas bawahan ini. Kesatuan sekerja dilemahkan, dan kuasa berunding mereka untuk menuntut hak dan faedah lebih baik untuk pekerja semakin lama semakin terhakis akibat penambahan pekerja yang bukan pekerja-employee principal, serta juga akibat kehilangan jaminan pemilikan kerja (security of tenure) akibat kontrak kerja jangka pendek.

‘Contractor for Labour’ adalah sebenarnya mengenai ‘outsourcing of labour’ yang sangat berbeda daripada ‘outsourcing of work’. ‘Outsourcing of work’ adalah apabila prinsipal outsource kerja atau operasi khusus yang bukan merupakan operasi utama (‘core operation’) mereka, kepada syarikat lain yang melakukan kerja tersebut mengunakan pekerja mereka sendiri dibawah kawalan dan penyeliaan syarikat lain tersebut. Sebagai contoh, di dalam beberapa syarikat pembuatan (manufacturing), kerja membersih, turfing/mengendali laman, kantin dan perkhidmatan sekuriti adalah contoh kerja yang telah di-outsource. ‘Outsourcing of work’ saperti ini adalah wajar dan dibenarkan, di mana pekerja yang melakukan kerja ‘outsourced’ ini juga dirangkumi oleh Akta Kerja.

Bercanggah dengan prinsip bahawa pekerja yang melakukan ‘core operation’ harus merupakan pekerja-employee principal, pindaan kepada Akta kini membenarkan ‘contractor for labour’ membekalkan pekerja untuk melakukan kerja ‘core operation’ ini di bawah kawalan dan penyeliaan staf penyelia dan/atau pengurus prinsipal. ‘Contractor For Labour’ hanya mengambil bayaran untuk tenagakerja/pekerja yang dibekalkan dan seterusnya membahagikan sebahagian yang akan dibayar kepada pekerja yang dibekalkan tersebut, di mana biasanya jumlah yang dibayar kepada klas pekerja ini adalah kurang daripada jumlah yang dibayar kepada pekerja-employee prinsipal walaupun kerja yang dibuat adalah sama. Prinsip gaji sama untuk kerja sama( equal pay for equal work) jelas diiingkari.

Prinsipal, yang dianggap BUKAN majikan pekerja yang dibekalkan, melepaskan dirinya daripada semua liabiliti dan tanggungjawab majikan untuk pekerja yang dibekalkan oleh ‘contractor for labour’ di mana pekerja ini sebenarnya melakukan kerja untuk faedah prinsipal.

PERINTAH KERJA (PENGECUALIAN) 2012

Menteri Sumber Manusia, di dalam satu cubaan meredakan bantahan MTUC, kesatuan pekerja, pertubuhan masyarakat umum (civil society groups) dan pekerja telah mengeluarkan satu Perintah Pengecualian, yang berkuatkuasa mulai April 1 2012, yang antara lain, menyatakan:-

 “…Any person who enters into contract for service with a principal to supply employees required by the principal for the execution of the whole or any part of any work for the principal in any industry, establishment or undertakings other than the agriculture undertakings, is exempted from sections 31, 33A, 69 and 73 of the Act...”

“…Mana-mana orang yang membuat kontrak untuk perkhidmatan dengan principal untuk membekal pekerja yang diperlukan oleh principal bagi pelaksanaan keseluruhan atau mana-mana bahagian daripada kerja untuk principal dalam mana-mana industry, instituisi perniagaan atau perusahaan selain perusahaan pertanian dikecualikan daripada seksyen 31, 33A, 69 dan 73 Akta” [Perkataan ‘worker’ dan ‘employee’ apabila diterjemahkan dalam Bahasa Malaysia adalah perkataan sama, iaitu ‘pekerja’ di mana ini senang mengelirukan – lihat versi dalam Bahasa Inggeris]  

Tetapi, perkataan yang digunakan dalam perintah pengecualian tersebut, yang juga telah tidak merangkumi pindaan kepada seksyen 2, yang merupakan pindaan utama yang memberikan pengiktirafan undang-undang kepada ‘contractor for labour’ dan kegiatan mereka, hanya mengesahkan lagi ‘contractor for labour’ dan apa yang mereka lakukan kini. Seksyen yang dikecualikan hanya mengenai perkara sampingan saperti pendaftaran pekerja-employee apabila dibekalkan kepada prinsipal dan keutamaan keberhutangan (priority of debt). Perintah pengecualikan tersebut juga akan menghalang pekerja yang dibekalkan oleh ‘contractor for labour’ di dalam sector-sektor yang dikecualikan daripada membuat aduan dan menuntut keadilan.

Bantahan MTUC dan kumpulan lain terhadap pindaan tersebut tidak diredakan oleh Perintah Pengecualian tersebut, dan mereka terus membantah ‘contractor for labour’.

PROTES

Kami dengan keras membantah sistem ‘contractor of labour’. Semua pekerja yang bekerja di bawah kawalan dan penyeliaan prinsipal harus menjadi pekerja-employee prinsipal tersebut bukan mana-mana pihak ketiga. Tindakan kerajaan Malaysia adalah pengingkaran Artikel 8 Perlembagaan Malaysia. Pada tahun 1988, Malaysia telah meratifikasi Deklarasi ILO berkenaan Prinsip Asas dan Hak Semasa Bekerja (ILO Declarations on Fundamental Principles and Rights at Work) tetapi pindaan ini adalah bercanggah dengan Deklarasi tersebut. Secara tambahan, tindakan Malaysia ini juga bertentangan dengan Agenda Kerja Decent ILO (ILO’s Decent Work Agenda), di mana Malaysia telah menerima.

International Trade Union Confederation (ITUC), banyak kesatuan pekerja dan pertubuhan masyarakat umum (civil society groups), juga telah menetang dan masih kini menentang pindaan tersebut. Malaysian Bar juga baru-baru meluluskan satu Resolusi sebulat suara pada Mac 10 2012, antara lain, memanggil untuk dikekalkan perhubungan kerja(employment relationship) dua-hala, dan yang juga mengambil pendirian bahawa pembekal tenagakerja/pekerja atau ‘contractor for labour’ itu tidak harus dijadikan atau kekal menjadi majikan pekerja yang mereka membekalkan setelah pekerja itu telah dibekalkan, diterima dan mulai bekerja di tempat kerja prinsipal.

'Contractor for labour’ dan kegiatan mereka tidak harus dibenarkan di dalam mana-mana sektor, termasuk sektor perladangan dan pertanian.

TUNTUTAN

Maka, kami menuntut dimansuhkan semua pindaan kepada Akta Kerja 1955, secara khusus pindaan kepada seksyen 2, 31, 33A, 69 dan 73, yang dipinda oleh Employment (Amendment) Act 2012 [ACT A1419] yang berkenaan ‘contractor for labour’ dan kegiatan mereka, dan sementara menunggu pemansuhan semua pindaan tersebut, didesak bahawa ianya diberhentikan beroperasi mulai sekarang.

Kami memanggil untuk pemansuhan ‘contractor for labour’ dan semua kegiatan mereka, dan untuk semua pekerja yang kini telah dibekalan oleh pihak ketiga, iaitu pembekal tenagakerja/pekerja (‘contractor for labour’) yang masih bukan pekerja-employee prinsipal segera dijadikan pekerja-employee prinsipal tersebut dan diberikan faedah dan layanan sama sapertimana diberikan kepada pekerja-employee prinsipal yang lain tanpa diskriminasi, termasuk juga hak menubuhkan/menyertai kesatuan sekerja, dan hak mendapat semua hak dan faedah yang kini di dalam Perjanjian Koletif terpakai.

Kami juga menuntut untuk pemansuhan pekerjaan tidak menentu (precarious employment), dan untuk dikelakan hubungan kerja dua pihak yang adil di antara prinsipal dan pekerja-employee, dan untuk menghormati hak pekerja dan hak kesatuan sekerja.

Charles Hector

Pranom Somwong

Bruno Pereira

Untuk dan bagi pihak,

ALIRAN (Aliran Kesedaran Negara), Malaysia

Amalgamated Union of Employees in Government Clerical and Allied Services(AUEGCAS )
Amalgamated Union Employees Tenaga Nasional Berhad (AUETNB )

Anak Muda Sarawak (AMS)

Asian  Migrants Center (AMC)

Asia Monitor Resource Centre(AMRC)

Asia  Pacific  Forum on Women , Law and Development  (APWLD)

Asian Network for the Rights of Occupational and Environmental Victims (ANROEV)

Association for Community Development -ACD, Bangladesh

BASF Asia Pacific Network

BASF-PETRONAS Malaysia

Burma Campaign Malaysia (BCM)

Burma Partnership

Centre For Reflection And Action On Labour Rights (Cereal Guadalajara), Mexico

Center for Indonesian Migrant Workers-CIMW

Center for Migrant Advocacy, Philippines (CMA-Phils)

Centre des travailleurs et travailleurs immigrants / Immigrant Workers' Centre (Montréal, Québec)

Centre d'appui aux Philippines - Centre for Philippine Concerns (Montréal, Québec)

Christian Development Alternative (CDA)-Bangladesh

Clean Clothes Campaign

Communication Workers Union Victoria,Australia

Community Action Network (CAN), Malaysia

Democratic Party for a New Society (DPNS), Burma

Dignity International

Ecumenical Institute for Labor Education and Research (EILER), Philippines

Electronic Industry Employees Union Western Region Peninsular Malaysia (EIEUWRPM)

FAIR (Italy)

Families Against Corporate Killers, UK

Federation Independent of Trade Union (GSBI) Indonesia

FSPMI ( Federasi Serikat Pekerja Metal Indonesia)

Future In Our Hands, Norway

Garment and Allied Workers Union, India

Hsinchu Catholic Diocese Migrants and Immigrants Service Center (HMISC), Taiwan

Institute for Occupational Health and Safety Development (IOHSAD),

International Metalworkers' Federation (IMF)

International Union of Food, Agricultural, Hotel, Restaurant, Catering, Tobacco and Allied Workers' Associations (IUF)

Jaringan Rakyat Tertindas (JERIT), Malaysia

Kesatuan Pekerja-Pekerja Polyplastics Asia Pacific (KPPAP)

Kesatuan Sekerja Industri Elektronik Wilayah Selatan

Kesatuan Sekerja NUTEAIW Isuzu Hicom (M) Sdn Bhd, Pekan, Pahang, Malaysia

Kesatuan Industri Elektronik Wilayah Timur Semenanjung Malaysia

Konfederasi Serikat Nasional (National Union Confederation)[KSN] , Indonesia.

Labour Behind the Label, UK

Lal Zenda Coal Mines Majdoor Union (LZCMMU), India

Lembaga Informasi Perburuhan Sedane-Sedane Labour Resource Centre Bogor-Indonesia

LHRLA - Lawyers for Human Rights & Legal Aid (Pakistan)

MADPET (Malaysians Against Death Penalty and Torture)

Malayan Nurses Union(MNU)

MTUC (Malaysian Trade Union Congress)

Migrant CARE, Indonesia

Migrant Forum in Asia(MFA)

Migrante International

National Domestic Workers Movement- AP Region

National Hazards Campaign of UK

NLD-LA (National League for Democracy-Liberated Areas), Malaysia

National Union of Banking Employees (NUBE)

National Union of Petroleum & Chemicals Industrial Workers (NUPCIW), Malaysia

National Union of Transport Equipment and Allied Industries Workers (NUTEAIW), Malaysia

Network of Action for Migrants in Malaysia (NAMM)

Occupational and Environmental Health Network of India (OEHNI)

Pakistan Rural Workers Social Welfare Organization (PRWSWO)

Paper & Paper Products Manufacturing Employees Union(Reg No 444), Malaysia

Parti Rakyat Malaysia (PRM)

Perak Women for Women Society (PWW)

Persatuan Masyarakat Selangor dan Wilayah Persekutuan (PERMAS)

Persatuan Sahabat Wanita, Selangor (PSWS)

PINAY - The Filipino Women's Organization in Quebec

Public Services International, Malaysian Affiliates National Coordinating Committee

Pusat Komunikasi Masyarakat (KOMAS)

RightOnCanada.ca, Canada

Sarawak Medical Services Union (SMSU)
Solidarity of Cavite Workers, Philippines

Tenaga National  Berhad Junior Officers Union (TNBJOU)

Tenaganita, Malaysia

Thai Committee for Refugees Foundation (TCR)

Thai Labour Campaign, Thailand

The Live And Livelihood Foundation, Bangladesh

The Women's Caucus (Southeast Asia Women's Caucus on ASEAN)

Think Centre – Singapore

United Filipinos In Hong Kong (UNIFIL-MIGRANTE-HK)

United Students Against Sweatshops,  US

University of Malaya General Staff Union (UMGSU)

WARBE Development Foundation, Bangladesh

Women's Legal and Human Rights Bureau, Inc.(WLB),Philippines

WOREC Nepal

Workers Assistance Center, Inc., Philippines

Workers Hub For Change (WH4C)

Yayasan LINTAS NUSA Batam-Indonesia

Yokohama Action Research (Japan)

Clean Clothes Campaign, the Netherlands